توبه كردند و بازگشتند . 3 - ايمان و آرامش « سكينة » در اصل از ماده « سكون » به معنى يك نوع حالت آرامش و اطمينان است ، كه هر گونه شك و دودلى و ترس و وحشت را از انسان دور مىسازد ، و او را در برابر حوادث سخت و پيچيده ثابت قدم مىگرداند ، « سكينه » با ايمان رابطه نزديكى دارد ، يعنى زائيده ايمان است ، افراد با ايمان هنگامى كه به ياد قدرت بى پايان خداوند مىافتند و لطف و مرحمت او را در نظر مىآورند ، موجى از اميد در دلشان پيدا مىشود ، و اينكه مىبينيم در بعضى از روايات « سكينه » به ايمان تفسير شده ( 1 ) و در بعضى ديگر به يك « نسيم بهشتى » در شكل و صورت انسان ( 2 ) همه بازگشت به همين معنى مىكند . در قرآن مجيد سوره فتح آيه 4 مىخوانيم : « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ » : « او كسى است كه سكينه را در دلهاى مؤمنان فرو فرستاد ، تا ايمانى بر ايمان آنها افزوده شود . و در هر حال اين حالت فوق العاده روانى ، موهبتى است الهى و آسمانى كه در پرتو آن ، انسان مشكلترين حوادث را در خود هضم مىكند ، و يك دنيا آرامش و ثبات قدم در درون خويش احساس مىنمايد . جالب توجه اينكه قرآن در آيات مورد بحث نمىگويد : « * ( ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّه سَكِينَتَه عَلى رَسُولِه وَ ) * عليكم » با اينكه تمام جمله‌هاى پيش از آن به صورت خطاب و با ضمير « كم » ذكر شده است ، بلكه مىگويد « * ( عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ) * » ،

--> 1 - تفسير برهان جلد دوم ص 114 2 - تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 201